و غت الضحك : پنهان داشت خنده را . و غت فلانا : اندوهگين كرد فلان را . و غت زيدا : خبه كرد زيد را . و غت الشيئ الشيئ : در پى آن چيز آورد آن چيز را . و غت الماء : اندك اندك خورد آب را بدون آنكه كاسه را از دهن جدا كند . و غت الدابة شوطا او شوطين : مانده گردانيد ستور را . غترفة ( qatrafat ) م . ع . غترف غترفة : بزرگ منشى كرد و تكبر نمود . غتفر ( qotfar ) ص . پ . جاهل و نادان و ابله و احمق . غتفره ( qotfare ) ص . پ . نادان و بىتجربه و جاهل و احمق . و پليد طبع . و زانى و زناكننده . غتل ( qatal ) م . ع . غتل المكان غتلا ( از باب سمع ) : بسيار درخت گرديد آن جاى . غتل ( qatel ) ص . ع . درختناك . و نخل غتل : خرمابنان درهم پيچيده . غتم ( qatm ) ا . ع . سختى گرماى نفس‌گير . و گرماى نفس‌گير سخت . غتم ( qotm ) ع . ج . اغتم و غتماء . غتم ( qatam ) م . ع . غتم غتما ( از باب سمع ) : سخن پيدا نتوانست گفت و فصاحت نداشت . غتماء ( qatm ' ) ص . ع . مؤنث اغتم : زنى كه سخن پيدا نتواند گفتن . ج : غتم . غتمة ( qotmat ) ا . ع . عجمهء در منطق . غتمى ( qotmiyy ) ص . ع . رجل غتمى : مردى كه سخن پيدا گفتن نتواند . و لبن غتمى : شير ستبر و ثخينى كه در وقت ريختن صدا نكند . غتيم ( qotaym ) ا . ع . وقع فى حياض غتيم يعنى واقع شد در مرگ . غث ( qass ) ص . ع . لاغر كم گوشت . و لحم غث : گوشت لاغر . و حديث غث : سخن تباه . غث ( qass ) م . ع . غث الجرح غثا و غثيثا ( از باب ضرب و فتح ) : روان شد ريم و ريم خون آلود آن جراحت . و فلان لا يغث عليه احد : فلان كسى را واگذار نمىكند و از همهء سؤال مىكند و چيزى مىخواهد . و لا يغت عليه شيئ يعنى در هر چيزى كه مىبيند نمىگويد پست و بد است . غث ( qass ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشت گنديده . و ريم . و خون . غثاء ( qos ' ) و ( qoss ' ) ا . ع . آنچه سيل آورد از كف و جز آن . ج : اغثاء . و تباه و پوسيدهء از برگ درخت به كف سيل آلوده . غثاثة ( qas sat ) م . ع . غث اللحم و غيره غثاثه و غثوثة ( از باب فتح و ضرب ) : لاغر شد گوشت و جز آن . و غث حديث القوم : ردى و تباه شد حديث قوم . غثار ( qas re ) و ( qos r ) ا . ع . كفتار . غثاغث ( qos qes ) ا . ع . شير بيشه . غثة ( qassat ) ص . ع . مؤنث غث . غثة ( qossat ) ا . ع . قوت روزگذار . غثث ( qases ) ا . ع . شير بيشه . غثر ( qasr ) م . ع . غثرت الارض بالنبات غثرا : ( از باب نصر ) : موج زن گرديد آن زمين بسبزى گياه . غثر ( qosr ) ا . ع . مردم فرومايه . غثر ( qosr ) ع . ج . اغثر و غثراء . غثر ( qasar ) ا . ع . پرز جامه و ريشهء آن . غثراء ( qasr ' ) ص . ع . مؤنث اغثر : زن نادان . ج : غثر . غثراء ( qasr ' ) ا . ع . مردم فرومايه . و گروه آميختهء از هر نوع . و گليم بسيار پشم . و رنگ تيره . و كفتار . غثرة ( qasrat ) ا . ع . ارزانى و فراخ - الى و خصب . غثرة ( qosrat ) ا . ع . سياهى سرخى آميخته . و تيرگى مايل بسبزى . و گروه مردم . غثرة ( qasarat ) ا . ع . مردم فرومايه . غثرى ( qasariyy ) ا . ع . ديم و كشت دشتى كه از باران آب خورد . غثغثة ( qasqasat ) م . ع . غثغث القوم غثغثة : جنگ سست بىساز و سلاح كردند آن گروه . و غثغث فلان بالمكان : جاى گرفت فلان در جائى . و غثغث الشيئ : ماليد آن چيز را . و نيز غثغثة : نورديدن جامه را از جوانب آن و شستن . غثم ( qasm ) م . ع . غثم له غثما ( از باب ضرب ) : بيك بار مال نيكو و جيد داد آن را . غثم ( qosm ) ا . ع . خرده نان و ريزه نان . غثمة ( qosmat ) ا . ع . سياهى مايل بتيرگى و يا رنگى شبيه به آن . غثمة ( qasemat ) ا . ع . هزار خانهء شكنبه . غثمرة ( qasmarat ) م . ع . غثمر ماله غثمرة : تباه گردانيد مال خود را . غثو ( qasv ) م . ع . غثا الوادى غثوا ( از باب نصر ) : بسيار شد در آن وادى سيل آورد . و غثا السيل المرتع : شورانيد توجبه چراگاه را و بدمزه كرد آن را . غثو ( qosovv ) م . ع . غثا الوادى غثوا ( از باب نصر ) : پر شد آن وادى از سيل آورد . غثوثة ( qosusat ) م . ع . غث غثاثة و غثوثة . مر . غثاثة . غثوثر ( qasavsar ) ا . ع . شير بيشه . غثى ( qas ) م . ع . غثيت الارض بالنبات غثى ( از باب سمع ) : بسيار گياه گرديد آن زمين .